Vrijheid van meningsuiting moet altijd absoluut zijn, anders wordt ze oneerlijk

Cas Mudde is politicoloog aan de School for Public and International Affairs van de University of Georgia (VS).

28 januari 2015

oen ik zondagmiddag het nu beruchte spandoek van de harde kern van Standard Luik zag op mijn Twitterfeed, dacht ik, mooi gemaakt. Enkele minuten later begreep ik van dezelfde Twitterfeed dat de juiste reactie een andere was: afschuw en verwerping. In no time waste weldenkend België de Waalse ‘hooligans’ de oren met quotes en tweets over grenzen die waren overschreden en bruggen die te ver waren gegaan.

Tot zover niets nieuws onder de zon, want dit gebeurt minimaal eens per week, maar met de ‘Je suis Charlie’-statements nog nagalmend in de oren, doet iedereen er alles aan om deze oproep tot censuur vooral niet te laten overkomen als een oproep tot censuur. Nous sommes tous Charlie, nietwaar?

Koen Lemmens gaf gisteren in De Morgen een goed voorbeeld van deze intellectuele spreidstand (DM 27/1). Met wat John Stuart Mill om het intellectueel in te kaderen, verdedigt Lemmens uiteindelijk precies dezelfde mening als alle andere verdedigers van het vrije woord: vrijheid van meningsuiting is goed, zolang men zich maar aan (mijn/onze) regels houdt. Zonder veel twijfel stelt hij: “Dit voorval maakt alvast duidelijk dat het onjuist is de vrijheid van meningsuiting als absoluut voor te stellen.” Werkelijk? Voor mij maakt Lemmens’ opiniestuk juist duidelijk dat vrijheid van meningsuiting absoluut moet zijn, omdat het anders altijd subjectief, en dus oneerlijk, zal zijn.

Lemmens’ argument is tweeledig. Ten eerste, het spandoek viseert een specifiek individu, de voormalige Standard en huidige Anderlechtspeler Defour, in plaats van een religie of een abstracte groep mensen. Waarom dat erger is, blijft onduidelijk. Je zou ook kunnen argumenteren dat dit veel minder erg is, omdat slecht één persoon wordt geviseerd, in plaats van grofweg anderhalf miljard (moslims). Ten tweede wordt de mening verkondigd in “een heel specifieke, gesloten omgeving, waarin ze dominant was”. Met andere woorden, de duizenden fans hadden geen andere mogelijkheid dan deze boodschap, en alleen deze boodschap, tot zich te nemen. Alsof ze in een afgesloten cel zaten waar over luidsprekers dezelfde boodschap constant werd afgespeeld: Defour moet dood! Defour moet dood!

Was het spandoek in slechte smaak? Wellicht. Is slechte smaak illegaal? Nee! Loop maar eens over de Antwerpse Meir op een zaterdagmiddag. Zet het spandoek aan tot het onthoofden van Defour? Nee! Ik durf te stellen dat geen enkele fan van Standard die middag dat spandoek zag en dacht, ik moet Defour onthoofden. De meeste zullen hebben gedacht, hey, is dat niet die vent uit die horrorfilm, en is dat niet heft hoofd van Defour? Wellicht een paar minuten later, na waardering of afkeur, zullen ze de link met IS gelegd hebben.

Om vervolgens weer tot de orde van de dag over te gaan en alleen terug te denken aan het spandoek toen Defour een domme rode kaart kreeg: ‘gniffel, het heeft dan toch gewerkt’. Want voetbalfans weten wat de bedoeling was van deze spandoek. Niet een oproep tot het vermoorden van Defour, of het goedpraten van IS. Nee, een grafische weergave van de afkeer van zijn ‘verraad’ en een poging om Defour van zijn stuk te brengen. Missie geslaagd en nog wat extra persaandacht cadeau!

demorgen

“Standard wil Enoh al kwijt”

enoh

Standard lijkt al spijt te hebben van de transfer van Eyong Enoh. De Kameroener kon zich (mede door rode kaarten en blessures) nog niet doorzetten in Luik.

Roland Duchâtelet zou volgens La Meuse Enoh al hebben aangeboden bij FC Sion. Bij de Zwitsers is zijn bevriende voorzitter Christian Constantin actief, maar hij bedankte.

Dit lijkt er wel op te wijzen dat Standard op zoek is naar een nieuwe club voor Enoh. Was zijn rode kaart op AA Gent de druppel?

standardfans

Bondsprocureur kan zelf niets ondernemen tegen tifo Standard

© belga.

Het ziet er naar uit dat de voetbalbond niets kan ondernemen tegen de schandalige tifo die Standardfans zondag ontrolden. Bondsprocureur Marc Rubens zegt zelf niet bevoegd te zijn om in te grijpen. Net als de reviewcommissie.

Maar nu zijn er maar twee mogelijkheden: pas als er iets in het scheidsrechtersrapport staat over de houding van het publiek óf wanneer de reviewcommissie een rapport opstelt, kan ik iets ondernemen. Als daar niets van komt, heb ik geen bevoegdheid

Bondsprocureur Rubens

Steven Martens liet maandag optekenen dat het bondsreglement geen specifieke verwijzingen naar kwetsende tifo’s bevat, maar dat de voetbalbond als achterpoortje wel de bondsprocureur zou kunnen inschakelen. “We wachten nu zijn evaluatie af”, aldus Martens.

Maar de voetbalbond dreigt weer te verdwalen in zijn eigen regels, want sinds dit seizoen kán bondsprocureur Marc Rubens zelf helemaal niks ondernemen. “Voordien kon ik dat wel”, zegt Rubens. “Maar nu zijn er maar twee mogelijkheden: pas als er iets in het scheidsrechtersrapport staat over de houding van het publiek óf wanneer de reviewcommissie een rapport opstelt, kan ik iets ondernemen. Als daar niets van komt, heb ik geen bevoegdheid.”

CEO van de Pro League Ludwig Sneyers en CEO van de voetbalbond Steven Martens lieten al weten machteloos te staan © photo news.

“Onderzoeken alle mogelijkheden”
Op het scheidsrechtersrapport lijkt Rubens alleszins niet te moeten rekenen. “Ik antwoord niet op de vraag wat er in mijn rapport staat”, zegt scheidsrechter van dienst Alexandre Boucaut. “Ik heb wel al gezegd dat een tifo niet onder de bevoegdheid van de scheidsrechter valt. Men moet mij nu de hete aardappel niet toeschuiven. Verder wil ik daarover geen commentaar kwijt.”

De reviewcommissie dan maar? Die kans lijkt klein, want ook zij heeft niet te oordelen over dingen die rond het veld gebeuren. “De reviewcommissie oordeelt in principe alleen over spelfasen”, moet woordvoerder Pierre Cornez namens de bond toegeven. “Maar we onderzoeken alle mogelijkheden. We zijn ermee bezig. Verder kan ik alleen zeggen dat we maandag als voetbalbond hebben gecommuniceerd en dat we het daar voorlopig bij houden.” Het valt te vrezen dat die ‘voorlopig’ een ‘definitief’ wordt, tenzij men bij de bond via een of andere kronkel toch een uitweg vindt in de eigen reglementen.

“De fans van Club Brugge floten Ciman uit en zo verloor hij zijn zelfvertrouwen”

Ciman

Laurent Ciman was van grote waarde voor Standard. Omwille van zijn autistisch dochtertje trok hij naar het Canadese Montreal. Opvallend toch hoe belangrijk Ciman werd voor Standard. Bij Club Brugge was hij een flop.

“Tijdens trainingen en in sommige matchen sprongen zijn kwaliteiten in het oog: een uitstekende lange bal, vista, een grote vechtersmentaliteit… Ongetwijfeld een van de beste verdedigers van de ploeg”, vertelt zijn toenmalige ploegmaat Karel Geraerts in Sport/Voetbalmagazine.

“Toen al kwam hij volgens mij in aanmerking voor de Rode Duivels. Maar toen het publiek hem begon te viseren, verloor Laurent zijn zelfvertrouwen en heeft hij nooit meer het beste van zichzelf kunnen geven. Jammer, want hij lag erg goed in de groep.”

“Laurent heeft echter ook het volledige vertrouwen van een coach nodig. Dan pas krijg je van hem ook veel terug. Hij heeft dat bewezen bij Standard, waar hij door iedereen enorm geapprecieerd wordt – dat zag je ook in zijn spel.”

    <!–

Jongens toch… Ook Bondsprocureur heeft geen bevoegdheid (meer) om Standard-fans te vervolgen


Foto: RM

Het lijkt steeds waarschijnlijker dat er niets kan worden ondernomen tegen het wansmakelijke spandoek van de Standard-fans. Ook de Bondsprocureur is namelijk niet bevoegd om actie te ondernemen.

Steven Martens liet afgelopen maandag al optekenen dat de Belgische voetbalbond zelf geen stappen kan ondernemen. Hij schoof de hete aardappel door naar de Bondsprocureur.

“Voor dit seizoen kon ik er iets tegen doen”, geeft Marc Rubens toe in Het Laatste Nieuws. “Maar nu kan dat niet meer. Enkel als er iets in het scheidsrechtersrapport staat of als de Reviewcommissie in actie schiet heb ik bevoegdheid.”

Enig probleem: de Reviewcommissie oordeelt enkel over spelfases en Alexandre Boucaut heeft hoogstwaarschijnlijk geen melding van het incident gemaakt in zijn rapport. “Maar men moet nu niet naar mij wijzen”, reageerde de scheidsrechter kort.

http://www.voetbalkrant.com