Ondanks discutabel rood in minuut twee geraakt Anderlecht niet voorbij tien Rouches (en vooral Gillet)


Ondanks discutabel rood in minuut twee geraakt Anderlecht niet voorbij tien Rouches (en vooral Gillet)

Anderlecht leek al na twee minuten vrije baan richting winst te hebben nadat Filip Mladenovic zich een zéér discutabele rode kaart liet aansmeren. Maar Standard toonde wil en vechtlust. En kon rekenen op een uitstekende Jean-François Gillet, die zijn eigen kooi helemaal proper hield.

Laat de boel maar staan zoals hij staat, moet René Weiler voor de match gedacht hebben. Na vijf opeenvolgende zeges was er ook weinig reden om te wijzigen. Kapitein Hanni zat op de bank, net als aanwinst Ruben. Allemaal heel logisch, wat niet gezegd kon worden van de opstelling van Standard. Dat Cissé verdween ten voordele van Dossevi, tuurlijk… Dat topschutter Orlando Sa plaats moest ruimen voor Renaud Emond, euhm…

Rood?

Nul basisplaatsen, zeven keer ingevallen, twee goals… en dan mag je het eens gaan bewijzen in de meest geladen wedstrijd van het seizoen. Ook geen cadeau! Maar scheidsrechter Vertenten deelde wel cadeaus uit. Na één minuut gaf hij Mladenovic rood. Licht, maar ook verdedigbaar. Ok, weinig scheidsrechters zullen hiervoor rood geven, maar Vertenten heeft al de reputatie snel in zijn achterzak te reiken. En de beweging richting Chipciu – twee keer – was gewoon dom.

En arme Emond, na tien minuten werd hij al geslachtofferd. In de geest van de match had Vertenten beter geel getrokken, maar ja… Anderlecht liet het niet aan zijn hart komen en wierp aanvalsgolf na aanvalsgolf op de onthoofde defensie van de Rouches. Teodorczyk, Tielemans en Trebel hadden voor de tiende minuut de score al kunnen openen, maar Gillet en de paal brachten redding.

Wandelvoetbal

Het werd een potje eenrichtingsvoetbal van de bovenste plank. Gillet moest al zijn kunnen uit de kast halen om Teodorczyk van een goal te houden. Tielemans, Trebel, Stanciu en Chipciu probeerden het van ver, maar zonder succes. Het leek een kwestie van tijd vooraleer de Luikenaars zouden plooien, maar die bleven koppig.

Al was het nu ook niet zo moeilijk om de voorzetten van lik-me-vestje weg te blijven koppen. De thuisploeg bezondigde zich aan een soort wandelvoetbal dat de instelling ‘het gaat wel goed komen’ uitstraalde. Na de inbreng van Bruno kwamen er wel kansen, maar Bruno zelf en Stanciu kregen de bal maar niet voorbij uitblinker Gillet.

Gillet onklopbaar

In de slotfase pakte Belfodil ook nog eens rood voor natrappen, maar ondanks een karrevracht aan kansen bleef Gillet onklopbaar. Er zullen er redelijk wat met grijze haren naar huis gegaan zijn door het ouderdomsdeken van de Rouches. Vraag maar aan Hanni, Stanciu, Dendoncker, Teodorczyk…

voetbalprimeur

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s