“Voel me klaar voor stap hogerop” Laifis, de Puyol van Standard


Michel Preud’homme vindt hem “het brein” van zijn verdediging. De Cyprioot Kostas Laifis (25) dweept met Carles Puyol en FC Barcelona. Een kennismaking met de stabiele factor bij de Rouches.

“Kostas is één van de meest onderschatte verdedigers in België.”

Preud’homme loopt hoog op met Konstantinis Laifis, de Rouche die het meeste minuten op het veld stond dit seizoen – 2.692 om precies te zijn. Meer dan jongens als Ochoa, Luyindama of Marin. Minzame, bescheiden voetballer. Weinig grootspraak. Op zijn zesde beginnen voetballen, op zijn vijftiende trok hij naar Nottingham Forest in Engeland. Kostas op avontuur. “Maar ik wilde snel terugkeren naar huis”, lacht Laifis. “De trainingen waren hard, ik zat er zonder mijn familie. Ik belde naar huis – ik had elke dag contact met mijn ouders – en weende aan de telefoon. Gelukkig hebben zij mij gezegd om door te bijten. ‘Kostas, je moet sterk zijn. Denk aan je toekomst.'”

Legerdienst

Na twee jaar in Engeland keerde de verdediger uiteindelijk terug naar zijn thuisland. “Nottingham wilde van mij af, maar vooral: ik moest naar het leger. Veertien maanden. Ik had het geluk dat ik twee oudere broers had – mijn legerdienst duurde minder lang. (zucht) Die eerste drie maanden… Veel lopen, oefeningen doen, vroeg opstaan, je elke dag scheren. Het was zwaar. Voetballen? Elke dag mocht ik vier tot vijf uur naar buiten om te trainen met mijn ploeg. Maar slapen moest in de kazerne. Weet je: ik ben wel sterker geworden in het leger, die periode heeft me geholpen.”

Na passages bij Famagusta, Larnaca en Olympiakos belandde Laifis in 2016 bij Standard. Hij werkte zich in Luik op tot basisspeler én sterkhouder. Vooral dit seizoen. Onverzettelijk, de meest regelmatige Rouche. Amper op een foutje te betrappen. Geliefd ook binnen de spelersgroep – Laifis zal nooit dwarsliggen. Zijn voorbeeld als verdediger? Carles Puyol. “Een leider, een échte kapitein. Hij speelde hard, niet vuil. (wijst naar zijn hoofd) Hij speelde vooral hiermee. Zo probeer ik het ook te doen.”

Geen woorden, maar daden. Daar houden ze van op Sclessin, spelers met de juiste mentaliteit. “Ik zit goed bij Standard. Mijn vriendin woont in Luik, ik hoor mijn ouders nog steeds elke dag. Ze volgen elke wedstrijd op televisie via satelliet – achteraf belt mijn vader om te zeggen of ik goed was of niet. (lacht) Mijn mama moest zelfs huilen na mijn doelpunt in de Europa League tegen Krasnodar (Laifis scoorde de 2-1 in blessuretijd, red.) Ach, ze zijn trots op mijn parcours. Of ik geen dromen heb? Natuurlijk wil ik zo ver mogelijk geraken, het hoogste bereiken. Zowel met mijn club als mijn land. (denkt na) Ik voel me klaar voor een stap hogerop. Dit seizoen ben ik stabieler, maak ik minder foutjes. En ik probeer binnen de kleedkamer mijn rol te spelen, wat meer te praten. Ik heb meer vertrouwen. Eerst de titel en dan een grote transfer? (lacht) Why not?”

digikrant – hln

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s