Een mooie kampioen p. 3

Met gelijke punten en één nederlaag minder, veroverde Standard de titel op Antwerp, de kampioen van vorig jaar. De Luikenaars werden aldus gediend door een aanvechtbare en aangevochten formule, maar die formule bestaat nu eenmaal en iedereen weet van tevoren waaraan zich te houden. In andere landen, zoals Frankrijk bijvoorbeeld, wordt bij gelijkheid van punten de goal-average toegepast. Ook in dat geval zou Standard kampioen van ons land geworden zijn met 55 : 21 = 2,619 als gemiddelde tegenover Antwerp met een gemiddelde van 77 : 35 = 2,20.

Maar er is meer. Uit 30 wedstrijden 44 punten halen, zoals Standard dit jaar deed, is een hele prestatie. Trouwens, alleen Anderlecht in 1950 met 45 en Antwerp vorig jaar met 46 deden het iets beter. De grootste pluim op de hoed van de Standardspelers is wel hun uiterst laag doelpuntenpassief. Standard stond in de loop van het seizoen slechts 21 doelpunten toe. Op een totaal van 30 matchen betekent dit dus 7-10 van een doelpunt per wedstrijd. Het is trouwens een rekord in de annalen van de Belgische voetbalsport. Nog nooit is een club er in geslaagd de hoogste landstitel te veroveren met zulk laag doelpuntenpassief. Alleen Antwerp bleef, vorig jaar, eveneens beneden één doelpunt per match met 28 goals tegen in 30 wedstrijden, maar dat zijn er dan toch nog altijd 7 meer.

Ook wat betreft het aantal nederlagen staat Standard mee aan kop. Alleen Antwerp deed het vorig jaar beter met 3, maar daarna volgen Standard dit jaar en Anderlecht van 1950 met 4 nederlagen.

Daartegenover staat natuurlijk dat er slechts 55 doelpunten aangetekend werden. Het is de enige schaduwzijde : niet eens twee doelpunten per match! Maar men kan niet alles hebben. Standard heeft op een bepaald moment de huik naar de wind gehangen : om kampioen te worden moest er meer regelmatigheid komen en daarom diende het defensief stelsel te worden versterkt.

De zege van Standard in de kompetitie is ook deze van het mooie spel, dat deze ploeg reeds sedert verscheidene jaren kenmerkt. Talrijke spelers, die we in de jongste jaren ondervroegen, antwoordden telkens onomwonden : «Het schoonste spel in België, nu het «grote > Anderlecht over zijn hoogtepunt heen is, wordt geleverd door Standard Luik! >.

En denkelijk kan iedereen akkoord gaan met de woorden die Roger Petit, de oud-spelers die thans de administratieve spil van Standard Luik geworden is, uitsprak toen Standard te Berchem de hoogste voetbaltitel veroverde :

– Of we eerste of tweede geworden waren, toch denk ik dat het Standard geweest is die het best beantwoord heeft aan de vereisten van een intelligent voetbal. Sinds verschillende jaren is het onze grote betrachting, van de kleinsten af tot bij de eerste ploeg, een aangenaam, fris, pittig spel te spelen. Alle systemen hebben hun goede en hun kwade kanten. Tot in de jongste tijd hebben we misschien wel wat te veel belang gehecht aan het mooi spel en te weinig aan de uitslag. Dit jaar hebben we een energieker verdedigingsstelsel moeten aanvaarden, want we wilden op deze zestigste verjaardag de titel veroveren. Maar ik denk dat we gerust mogen zeggen dat we hierbij nooit verraad hebben gepleegd tegenover onze leuze, steeds fraaie en aangename voetbal te geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s